Ömer Asaf dünyaya hoşgeldin

3/08/2016 11:18:00 ÖS Unknown 0 Comments

bebek

Annelik... mesleklerin en kutsalı en özeli en güzeli...

küçücük bir pıhtının anne rahmine düşmesiyle başlayan heyecan dolu hiç bitmeyecek olan serüven...


her anne oluş ilktir aslında. her seferinde farklı bir evlada sahip oluyoruz. bedeniyle ruhuyla doğum hikayesiyle her seferi daha farklı.


kızımın doğumu cahilliğim ve kendimi normal doğuma şartlamam sayesinde acı dolu izler bıraktı bende. bir daha asla doğum yapamam diye düşünürken kızımın yüzüne her baktığımda vicdan azabı yaşamaya başladım. onun kardeşinin olmayacağı düşüncesi bende üzüntüye sebep oluyordu. en sonunda kararımı verdim ve Rabbimde tekrar anneliği nasib etti şükürler olsun. kızımdan sonra birde dünyalar güzeli oğlum oldu.

kızım sezeryanla dünyaya geldi. bu seferki doğumumun sezeryan olacağı baştan belli olduğu için işim biraz daha kolaydı. ilk hamileliğin ne kadar kolay olduğunu ikincide anlıyor insan :) kızım kardeşinin olacağını anladığı andan itibaren kıskançlığı başladı. gece gündüz yanımdan ayrılmamaya başladı. doğuma gidene kadar bana nefes aldırmadı. çok zorlandığımız zamanlarda yanlış bişeyler yapmamak için pedagogtan yardım aldık. çok şükür Rabbim yardım etti hamileliğim çok zor geçmedi son ayıma kadar. ama son ayımda her günüm birbirinden zor geçti. nefes almak oturmak kalkmak yatmak bile işkenceye dönüştü. diğer taraftan kızım sürekli kucak istiyor onu kaldırıp indirdikçe ağrılarım tavan yapıyordu

son haftalarda bebeğin gelişimi iyi gitsede doktorum bekleme taraftarıydı. ben acele etsemde beni dinlemeyip 38+3 hafta için günümüzü planladık. doğum şeklini konuştuk. spinal anesteziye karar verdik. kafamda ne kadar soru işareti varsa hepsini defalarca sordum doktorum sabırla hepsini tek tek cevapladı ve beni rahatlattı.

doğum günü gelip çatınca stres yapmamak elde değil. son gecemde sabaha kadar uyuyamadım gözümü kapatınca enteresan rüyalar gördüm. dayanamayıp sabah erkenden kalktım. herkes uyurken hafif bi kahvaltı yaptım. canım yeğenim bana geldi beraber kuaföre gidip saçımızı yaptırdık.. eve gelip giyindim eşyalarımızı alıp hastaneye gittik. saat 10 buçukta hastaneye yatışım yapıldı. serumum takıldı. cici önlüğümü giydim. nst bağlandı ve heyecan dolu dakikalar başladı. heyecan korku stres kendime hakim olamadığım ağlama seansları... doktorum odaya geldi durumuma baktı ve arkadan sedye sesi gelince bayılıcak gibi oldum. ne kadar beklesemde kendimi bir türlü hazır hissedemiyordum. ama artık gidip oğlumu alma zamanıydı. arkamda kocaman ailemi bırakarak dualarla ameliyathaneye gittim. yeğenim hemşire olduğu için doğumuma girip çekim yapılmasına izin verildi. dünyalar benim olmuştu. onun yanımda olması bana müthiş cesaret verdi.


işte o korktuğum an. spinal anestezi olmaktan çok korkuyordum gözlerim açıkken ameliyat olma düşüncesi beni mahvediyordu diğer taraftanda narkoz alıp uyanmam çok kötü olduğu için onuda göze alamıyordum. anestezi doktorunun işini baya zorlaştırdım diyebilirim neyse sabırla uğraşıp iğnemi yaptı. sonraki hissiyat anlatılmaz yaşanır cinsten. sanki üstüme kamyon devrilmişte altında kalmışım gibi. vücudum ağırlaştı. bacaklarımı hissediyorum ama oynatamıyorum. heyecandan kalbim küt küt çarpıyor acı hissedicem zannediyorum ama aslında hissetmiyorum :) doktorum geldi doğumum başladı muhabbet eşliğinde çok kısa bir süre sonra o muhteşem ağlama sesini duydum. o anda dünyadaki herşeyi ve kendimi unuttum. o an sadece ona dokunmak istiyordum. önce bakımı yapıldı sonra yanıma getirdiler yanağını öptüm kokladım. daha sonra giydirmek için götürdüler bebeğimi. bana ilaç verdiler uyumuşum. ameliyathaneden çıkıp odaya giderken uyandım. okadar mutluydumki. doğum sonrası ağrı yaşamamak muhteşem bişey.


odama girdiğimde manzara muhteşemdi canım ailem odamı süslemişti. kendimi prenses gibi hissettim. herkes etrafımdaydı bebeğim gelene kadar fotoğraf çekildik. ve ailenin en küçük üyeside odamıza teşrif etti. küçük obur emmek için sabırsızlanıyordu. ebemiz ve hemşiremiz yardımıyla bebeğimi emzirdim. elhamdülillah evladımı sağlıkla kucağıma aldım. 2 gece hastanede yatıp evimize geldik. 9 aylık muhteşem yolculuğumuzdan sonra sağlıcakla yuvamıza kavuştuk.


kızım yaz bebeğiydi oğlum kış bebeği oldu. ikisindede farklı tecrübeler kazandım. maalesef domuz gribi salgını dönemine denk geldiğimiz için uzun süre kimseyle görüşemedik. hasta olmayalım diye ailece çok dikkat ettik. hepimiz vitamin kullandık. bebeğimi sürekli emzirdim. kızımla ellerimizi bol bol yıkadık. evimizi sık sık havalandırdık. evde petekler havayı kuruttuğu için soğuk buhar makinesini sürekli çalıştırdık. evin nemini ve ısısını kontrol altında tuttuk. çok şükür şimdiye kadar hasta olmadık.




sezeryan olucak her annenin takıldığı soru spinalmi genel anestezimi???


her ikisinide yaşayan biri olarak spinal anestezinin mucize bir buluş olduğunu düşünüyorum. doğum doktorunuza ve anestezi ekibine güveniyorsanız spinal anesteziyi tavsiye ederim. genel anestezide doğumdan sonra hissedilen ağrı baya kötü. her nekadar ağrı kesici iğneler yapılsada o şiddetli acıyı çekiyorsunuz. bebek emdikçe rahim kasları kasılıp ağrı dahada şiddetleniyor. spinal anestezide şiddetli ağrıların olduğu saatlerde vücudunuz uyuşuk oluyor ve bişey hissetmiyorsunuz. uyuşukluk 4 saat sonra geçmeye başlıyor yaklaşık 6 saat sonra tamamen bitmiş oluyor. zaten sonrasındada ayağa kaldırıyorlar ve yürümeye başlıyorsunuz.


insanın kafasına takılan diğer soruda şiddetli baş ağrısı. bende bundan çok korkmuştum ya başım ağrırsa bebeğimle ilgilenemezsem diye. ama kuralına göre davranırsanız korkacak bişey yok. ameliyattan çıkıp odaya gelince yattığınız yatağın başı dümdüz olmamalı başınız biraz yüksekte olmalı. en önemlisi bol su içmek. odama gelir gelmez su içmeye başladım en az 3 litre içtim. sütsüz nescafe ve bitter çikolata. takib eden günlerdede 3-5 litre civarında su tükettim. çok şükür ağrım olmadı. çok sıvı tüketince sütümde çoğaldı.


bu stresli dönemde bana destek olan aileme eşime ve doktoruma minnettarım.


iki doğum yapmış bir bayan olarak bence her kadının güvenebileceği bir kadın doğum doktorunun olması gerekiyor. gebelik öncesi, gebelik dönemi ve sonrasında. doktorum Kamer Tezer Özer'e ne kadar teşekkür etsem azdır. beni güler yüzüyle sakin tavrıyla psikolojik olarak rahatlattı doğuma hazırladı ve doğum sonrası desteğini hiç esirgemedi.



Allah evlat isteyen herkese daha iyisini daha güzelini nasib etsin inşallah.











0 yorum: